Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Toruniu

Formularz UK 2

Sygnatura akt

IX Ka 518/23

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

0

CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1.  Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w T. z dnia 28 kwietnia 2023 r., sygn. akt (...)

1.2.  Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3.  Granice zaskarżenia

1.1.1.  Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.1.2.  Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4.  Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

Ustalenie faktów w związku z dowodami
przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

1.5.  Ustalenie faktów

1.1.3.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.1.1.

J. K.

Osoba nie karana

Karta karna

437

1.1.4.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2.1.

1.6.  Ocena dowodów

1.1.5.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Karta karna i dokumentacja fotograficzna

Pochodzą od właściwego organu

1.1.6.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

Kserokopie faktur VAT dołączone do apelacji

Fakt, że zarejestrowania liczników wchodzących w zakres oskarżenia na odrębne podmioty oraz, co do adresu, na który faktury były przesyłane w istocie nie miał znaczenia dla ustalenia faktów istotnych dla sprawy i nie był kwestionowany

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

Apelacja obrońców:

1.Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim, podczas gdy udokumentowane okoliczności przemawiały za uznaniem, ze nie miał on świadomości rozwiązania umowy przez operatora i nie wiedział on, ze pobiera prąd w sposób nieuprawniony, co w konsekwencji doprowadziło do ustalenia, iż wypełnił znamiona zarzucanego mu,

2. obraza prawa procesowego – art. 7 kpk poprzez odmowę przyznania wiarygodności zeznaniom I. K. oraz bezkrytycznego uznaniu opinii biegłego za wiarygodną, co doprowadziło znacząco zawyżonego określenia szkody i nie uwzględnienia, ze jeden z liczników nie był zarejestrowany na oskarżonego i nie był on stroną umowy.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadne

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Apelacja obrońców nie zasługiwała na uwzględnienie. Skarżący podjęli próbę wykazywania tak w toku postępowania przed Sądem I instancji, jak i we wniesionym środku odwoławczym, że oskarżony nie dopuścił się popełnienia przestępstwa kradzieży energii elektrycznej, a jedynie bezumownie korzystał z dostaw energii; jego zachowanie winno być zatem oceniane na gruncie prawa cywilnego, a nie prawa karnego.

Ten punkt widzenia abstrahował jednak od całego szeregu dowodów zgromadzonych i prawidłowo ocenionych przez Sąd meriti, które stały w opozycji do forsowanego stanowiska obrony. Skarżący skupiali się na wykazaniu nieprawidłowości w działaniu pokrzywdzonej spółki obarczając w istocie pokrzywdzoną odpowiedzialnością za kradzież energii dokonaną przez oskarżonego. Wywody te jednak opierały się na dowolnej i wybiórczej interpretacji faktów. Nie ulega wątpliwości, ze oskarżony nie podjął kierowanej do niego w dniu 11 września 2014r. przesyłki zawierającej wypowiedzenie umowy na dostarczanie energii elektrycznej mierzonej licznikiem o nr (...), co nie oznacza, jak chcą skarżący, że nie miał świadomości, iż w sposób nielegalny dokonuje poboru prądu. Przeciwnie J. K. miał świadomość tej sytuacji, a nawet sam ją wygenerował. W tym miejscu zauważyć należy, kontrola poboru prądu dokonana w dniu 1 października 2015r. wynikała z uprzednio przyjętej postawy oskarżonego, który nie płacił rachunków, nie wpuszczał pracowników pokrzywdzonej spółki by dokonali fizycznego zdemontowania licznika i co istotne ujawniła nielegalne podłączenie do sieci energetycznej z pominięciem licznika. Okoliczności wykonania obejścia licznika na zlecenie oskarżonego J. K. szczegółowo opisał R. A., który zresztą poniósł konsekwencje karne tego zachowania, podobnie zresztą oskarżony J. K.. Podejrzany R. A. wyjaśnił wówczas, ze w grudniu 2014r. skontaktował się z nim J. K. i zlecił mu wykonanie nowej instalacji elektrycznej w pomieszczeniu na pierwszym piętrze (sekretariat licznik nr (...) przyp. własny) ; stały tam jakieś komputery i laser. K. powiedział, że po prawej stronie od drzwi wejściowych jest skrzynka, do której według niego mogę się podpiąć. Ja widziałem, ze skrzynka nie jest oplombowana, mimo tego, że powinna. Skrzynki które znajdują się przed licznikiem są zawsze oplombowane. Ja wiedziałem, że tak naprawdę nie mogę się tam podłączyć. On mi tylko powiedział, że ta skrzynka należy do niego i ja mogę się do niej podłączyć. Zasady racjonalnego rozumowania wskazują, że rozprowadzenie drugiej instalacji elektrycznej doprowadzającej prąd poza licznikiem nr (...), do której podłączono maszynę grawerską, komputer z drukarką (k. 242) było w interesie li tylko oskarżonego, a ścisłej prowadzonej przez niego działalności. W pomieszczeniu tym znajdowały się jeszcze inne maszyny służące do prowadzenia produkcji. W związku ze stwierdzonym nielegalnym poborem prądu postawiono J. K. zarzuty. Wobec daleko idących konsekwencji kontroli nie tylko dla samego oskarżonego, ale i dla możliwości prowadzenia przez niego działalności miał on pełną świadomość, że trwające przez 2014r. zaległości z zapłatą rachunków za prąd, które doprowadziły do likwidacji konta bilingowego, celowe nieodbieranie korespondencji (przesyłka z wypowiedzeniem umowy była dwukrotnie awizowana k.34) niewpuszczanie pracowników do faktycznego demontażu licznika, zlecenie poprowadzenia na przełomie 2014 i 2015 roku drugiej linii elektrycznej, do której podłączone były maszyny, odcięcie ich zasilania w dniu 1 października 2015r. i dalsze korzystanie z możliwości poboru prądu bez opłacania rachunków, w sposób nie budzący wątpliwości wskazuje, że przez okres 4 lat oskarżony świadomie i celowo oskarżony dokonywał kradzieży energii elektrycznej. Słusznie wskazał także Sąd meriti, że oskarżony miał pełną świadomość, że nie ma rachunków za zużycie prądu, a które stanowią przecież koszt uzyskania przychodu, co prowadzi do obniżenia należności publicznoprawnych. Oskarżony jako osoba prowadząca o wielu lat działalność gospodarczą taką wiedzę miał, uznał jednak, że korzystniej będzie dla niego kraść energię elektryczną niż rozliczać jej zużycie w sposób legalny. Na potrzeby postępowania po ujawnieniu tego przestępstwa obliczone było nie podejmowanie korespondencji z firmy energetycznej (trudno wyobrazić sobie, że w funkcjonującej firmie zatrudniającej pracowników nie ma możliwości odbioru urzędowej korespondencji ani w sekretariacie firmy, ani z poczty), wskazywanie do odczytu tylko określonych, a nie wszystkich liczników. Oskarżony miał świadomość, ze nie opłaca rachunków za energię, czego prostą konsekwencją musi być wypowiedzenie umowy. Przyjął, ze skoro nie odbierze takiego pisma (zrywającego umowę na dostarczenie energii) będzie mógł skutecznie podnosić, że nie miał świadomości rozwiązania umowy, a więc pobór energii odbywa się legalnie; taka linię obrony przyjął i prezentował. Oskarżony przyjął, że uwolni go od odpowiedzialności czy to cywilnej , czy to karnej fakt nie odcięcia fizycznego dopływu prądu przesyłanego przez licznik, co do którego wypowiedziana została umowa o dostarczanie energii (niedopuszczenie pracowników operatora), nieodebranie zawiadamiającej o tym korespondencji (wypowiedzenie umowy) i brak faktur za pobór energii. W ten sposób oskarżony poprowadził swoja obronę , wypunktowując wszystkie, jego zdaniem, uchybienia w procedurach firmy energetycznej. Słusznie w odpowiedzi na takie stanowisko oskarżonego Sąd Rejonowy przytoczył stanowisko Sądy Najwyższego, że istota przestępstwa kradzieży energii elektrycznej polega na korzystaniu z tej energii z pominięciem przyjmowanego w stosunkach danego rodzaju sposobu uzyskania lub korzystania z energii (wyr. SN z 25.09.2012r. IV KK 167/12). Oczekiwany prawnie sposób postępowania polega na tym, że za dostarczaną energię odbiorca płaci, a jeśli tego nie robi na ma prawa korzystania z usługi operatora energetycznego. Zasada jest jasna i znana powszechnie, czy to użytkownikowi indywidualnemu, czy też podmiotowi gospodarczemu. Oskarżony rachunków nie płacił, nie podjął kierowanej do niego we wrześniu 2014r. korespondencji zawierającej wypowiedzenie umowy, za to na przełomie 2014r./2015r. zlecił założenie nielegalnej instalacji elektrycznej, do której przyłączył urządzenia produkcyjne i biurowe, po ujawnieniu tego faktu nie zawarł nowej umowy o dostarczanie energii, nie ujawniał do odczytu licznika o nr (...), a pracownicy operatora tego licznika nie poszukiwali, bowiem nie został on objęty nową umową, a poprzednia została wypowiedziana, nie przychodziły więc faktury i była to stan który wygenerował oskarżony jako dla siebie korzystny. Próba podjęta przez skarżących by z wyrwanego z ciągu zdarzeń faktu nieodebrania korespondencji z dnia 11 września 2014r. budować skuteczna linię obrony powieść się zatem nie mogła.

W odniesieniu do zarzutu 2 apelacji obrońców i polemiki z oceną wiarygodności zeznań świadka I. K. poprzez argument, iż przyjęcie, że oskarżony podłączył się do linii elektrycznej za pośrednictwem licznika numer (...), dla którego brak było umowy w systemie bilingowym, stoi w sprzeczności z faktem, iż licznik ten był zarejestrowany na I. N. (obecnie K.), a nie na oskarżonego i prowadzoną przez niego działalność gospodarczą, warto wrócić do faktów ustalonych przez Sąd meriti.

Licznik o wskazanym wyżej numerze umieszczony był w części gospodarczej firmy oskarżonego. Od 24 lutego 2005r. do 11 kwietnia 2013r. był to punkt poboru energii , na podstawie umowy zawartej z firma (...). W dniu 7 maja 2013r. umowę na dostawę prądu poprzez ten licznik dla celów mieszkaniowych podpisała I. K.. Umowa o wypowiedzeniu tej umowy została dokonana pismem z dnia 9 kwietnia 2015r. ( w związku z nieregulowaniem należności) poprzez doręczenie jej na adres T. ul. (...) do rąk ojca I. N.. Z dołączonych do apelacji kserokopii faktury wynika, że w marcu 2014 (okres wcześniejszy niż przypisany oskarżonemu) została wysłana do I. N. na adres wskazany wyżej, zaś faktura w czerwcu 2014r. opiewająca na zleceniodawcę (...) adresowana była na ul. (...) w T.. Przypomnieć należy, że zgodnie z ustaleniami kontroli przeprowadzonej w firmie oskarżonego „licznik był wykorzystywany dla potrzeb firmy (...), a taryfa poboru prądu winna była być naliczana według stawki wyższej niż ta do celów mieszkaniowych, która zresztą także nie była opłacana. Nie ulega więc wątpliwości, że wypowiedzenie umowy przez firmę oskarżonego, następnie zawarcie umowy przez jego żonę na dostarczanie energii do tego samego miejsca, ale już według taryfy mieszkaniowej, podłączenie do tego licznika urządzeń wykorzystywanych na potrzeby firmy, brak faktur za zużytą energię, brak opłat za pobieraną energię i w końcu ignorowanie korespondencji stanowiło żywotny interes oskarżonego J. K. i „optymalizowanie” przez niego kosztów prowadzenia działalności. Oskarżony w ten właśnie sposób prowadził swoją działalność kradnąc przez lata energię elektryczną. Niewiarygodne są zapewnienia oskarżonego oraz jego zony, że żadne z nich nie interesowało się tym jakie faktury i z jakiego tytułu wpływają do firmy. Odmienna ocena tych depozycji prowadziłaby do wniosku o wyjątkowej niefrasobliwości co do sposobu prowadzenia działalności gospodarczej, kontroli jej kosztów, a w konsekwencji jej opłacalności, ale także pewności funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Oskarżony bynajmniej nie prezentuje się jako osoba niefrasobliwa. Deklaracja oskarżonego, że nie wliczał opłat za zużycie energii i nie miał wiedzy na ten temat, bynajmniej nie jest dowodem na jego niewinność. Jako osoba od wielu lat funkcjonująca w obrocie gospodarczym zaznajomiony jest w przepisami prawa, w tym tez prawa podatkowego, a więc ma pełną świadomości , że gdyby w sposób legalny korzystał z energii elektrycznej, otrzymywałby faktury, opłacałby je i mógłby je także w sposób legalny rozliczyć jako koszty uzyskania przychodu. Jako, że kradł energię, nie mógł otrzymać faktur, nie mógł ich więc także rozliczać podatkowo bez narażenia się na odpowiedzialność karną skarbową.

I wreszcie co do sposobu ustalenia wysokości szkody:

Różnica pomiędzy szkodą wyliczoną przez pokrzywdzoną spółkę a tą wyliczoną przez biegłego wynika z faktu, że pokrzywdzona wskazała kwotę, która nie uległa przedawnieniu zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego. Co do obciążenia oskarżonego całością wyrządzonej szkody to odesłać należy do uwag uczynionych powyżej. Sposób ustalenia szkody został szczegółowo opisany przez biegłego, który przedstawił swoją opinię na piśmie, ale także odpowiadał na rozprawie na pytania stron i uwzględniał wszystkie istotne dla tej kwestii okoliczności. Skarżący wskazali na konieczność wyłączenia z wyliczenia okresów przerw w pracy nie wskazując jednak by miał one miejsce, a jeśli miały to kiedy. Biegły podał natomiast, że dokonał wyliczenia faktycznego zużycia prądu na podstawie wskazań obu liczników, co słusznie znalazło uznanie Sądu meriti.

Wniosek

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

4.1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

1.7.  Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

5.1.1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Wyrok Sądu Rejonowego w T. z dnia 28 kwietnia 2023 r., sygn. akt (...) –

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Sąd odwoławczy nie dopatrzył się w zaskarżonym orzeczeniu żadnych uchybień mogących stanowić bezwzględne przyczyny odwoławcze, będących podstawą do uchylenia wyroku z urzędu, dlatego też został on utrzymany w mocy.

1.8.  Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

5.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

1.9.  Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

1.1.7.  Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

5.3.1.4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

1.1.8.  Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

1.10.  Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Prawidłowo ukształtowana kara za przypisane przestępstwo uwzględniająca przesłanki z art. 53 kk.

Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II.

Na podstawie art. 627 kpk w zw. z art. 634 kpk Sąd Odwoławczy obciążył oskarżonego obowiązkiem uiszczenia opłaty za II instancję oraz wydatkami postępowania odwoławczego wobec braku przesłanek z art. 624 kpk.

PODPIS