Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Toruniu

Formularz UK 2

Sygnatura akt

IX Ka 349/23

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

0

CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1.  Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w T. z dnia 2 lutego 2023 r., sygn. akt (...)

1.2.  Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca oskarżonej M. B.

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3.  Granice zaskarżenia

1.1.1.  Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.1.2.  Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4.  Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

Ustalenie faktów w związku z dowodami
przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

1.5.  Ustalenie faktów

1.1.3.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.1.1.

M. B.

karalność oskarżonej

karta karna

148

1.1.4.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2.1.

1.6.  Ocena dowodów

1.1.5.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.1.1.1

Karta karna

Dokument wystawiony przez uprawniony podmiot.

1.1.6.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

Apelacja obrońcy oskarżonej

Rażąca niewspółmierność kary.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Apelacja obrońcy oskarżonej okazała się niezasadna.

Skarżący wywodził, iż orzeczona wobec M. B. za popełnione przez nią przestępstwo z art. 278 § 1 kk kara 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 20 godzin miesięcznie jest rażąco niewspółmiernie surowa.

W środku odwoławczym postulowano o zmianę wyroku Sądu I instancji poprzez orzeczenie wobec M. B. kary grzywny w wysokości 100 stawek dziennych grzywny po 10 zł każda.

Stanowisko autora apelacji nie zyskało jednak aprobaty Sądu odwoławczego.

Obrońca twierdził, że kara orzeczona wobec M. B. jest rażąco niewspółmiernie surowa do stopnia szkodliwości społecznej czynu, jakiego dopuściła się oskarżona. Argumentował, że zachowanie się M. B. podczas popełnienia czynu zabronionego wskazuje na to, że iż nie wykazywała ona zbyt dużego zaangażowania w realizacji celów jakie chciała osiągnąć wraz z D. K..

Sąd Okręgowy zważył, iż narracja kreowana przez obrońcę nie znajduje racji bytu. Oskarżona działała wspólnie i w porozumieniu z D. K.. Ich karygodne zachowanie było przez nią zamierzone, było ono premedytowane. Działali według ustalonych ról i M. B. bezsprzecznie swoim zachowaniem wypełniła znamiona przypisanego jej występku. Okoliczności te współokreślają stopień społecznej szkodliwości jej czynu jako znaczny, nawet przy stosunkowo niewielkiej wysokości szkody. Naganność jej zachowania jest wysoka i umniejszanie jego wymowy przez skarżącego jest nietrafne. Godzi się zaznaczyć, że już sam ustawodawca sankcjonując przestępstwo z art. 286 § 1 kk wyłącznie najsurowszym rodzajem kary – karą pozbawienia wolności wskazał dobitnie, iż te kategorie czynów zabronionych znamionuje wysoki stopień społecznej szkodliwości.

Niezasadnie skarżący wywodził, że sposób działania oskarżonej nie był bardzo aktywny. Oskarżona M. B. była wszak aktywna na tyle, na ile było to konieczne, by popełnić przestępstwo kradzieży wspólnie i w porozumieniu z inną osobą. Wykonywała wszystkie funkcje czasownikowe przypisanego jej przestępstwa, a nie na przykład stała jedynie na czatach, obejmując swoim zamiarem działania współsprawcy.

Stanowisko autora apelacji, iż zachowanie M. B. po popełnieniu zarzuconego jej czynu miałoby wskazywać na to, iż samo prowadzenie postępowania karnego wpłynęło pozytywnie na stanowisko oskarżonej nie jest zasadne, jeżeli spojrzeć na jej kartę karną (k. 148 akt), z której wynika, iż po popełnieniu przedmiotowego przestępstwa ponownie naruszyła ona porządek prawny.

Owszem, M. B. na żadnym etapie postępowania nie utrudniała jego prowadzenia. Z drugiej jednak strony trudno byłoby kwestionować przez nią swoje sprawstwo, co w zakresie współsprawstwa i tak czyniła, skoro jej karygodne zachowanie zostało utrwalone obiektywnym materiałem dowodowym w postaci nagrania z monitoringu. Jej postawa procesowa nie była jednak taka, by przyznać wystąpienie szczególnych okoliczności łagodzących. W określonym zakresie korzystała ona z przysługującego jej prawa do obrony, co oczywiście nie może być kwestionowane. Ale też nie zrodziły się względy skłaniające do nad wyraz łagodnego jej potraktowania, jeżeli chodzi o reakcję karną.

Sąd II instancji zważył także, iż skradzione przez M. B. wspólnie i w porozumieniu z D. K. dobra nie były kategorii pierwszej potrzeby. Były to perfumy oraz kosmetyki, a zatem dobra zbytkowne, luksusowe, które zapewne oskarżeni spieniężyli. Kradzież tego rodzaju dóbr świadczy o pewnym wyrachowaniu sprawców, albowiem byli oni obliczeni na wysoki zarobek przy stosunkowo niewielkiej liczbie skradzionych przedmiotów. Oskarżona działała z niskich pobudek. Przy tym Sąd Okręgowy zważył, iż je ona osobą młodą, zdrową, więc może pozostawać aktywna zawodowo i uczciwie zarabiać na własne utrzymanie.

Nawet przy szkodzie nieznacznie przekraczającej granicę przyjętą dla bytu przestępstwa w zaistniałych okolicznościach można było przyjąć wysoki stopień społecznej szkodliwości, a to z uwagi na popełnienie przestępstwa wspólnie w porozumieniu, z niskich pobudek oraz zabór dóbr, które nie były dla oskarżonej niezbędne.

W tym stanie rzeczy Sąd meriti, uwzględniając okoliczności podnoszone przez obrońcę w apelacji, to jest wysokości zaistniałej szkody, zdecydował słusznie o zastosowaniu rozwiązania przewidzianego w art. 37a kk i orzekł wobec oskarżonej karę o charakterze wolnościowym. Podkreślenia wymaga także, iż orzeczona kara ograniczenia wolności zdecydowanie pozostaje w dolnych granicach ustawowego zagrożenia.

Tak jak stwierdził obrońca, kara powinna był sprawiedliwa i akceptowana społecznie, i taki właśnie charakter ma kara orzeczona przez Sąd Rejonowy. Nazbyt łagodne potraktowanie sprawcy przestępstwa kradzieży sklepowej takiego postulatu w ocenie Sądu Okręgowego by nie spełniało, będąc zasadnie postrzegane jako niezasadne pobłażanie sprawcy.

Nadto stwierdzić trzeba, że rodzaj kary przyjęty przez Sąd Rejonowy będzie miał dla M. B. charakter wychowawczy. Ukaże jej, iż naruszanie porządku prawnego jest nieopłacalne i nie będzie pobłażliwie traktowane przez wymiar sprawiedliwości.

Wniosek

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

4.1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

1.7.  Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

5.1.1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Wyrok Sądu Rejonowego w T. z dnia 2 lutego 2023 r., sygn. akt (...)

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Racje wskazane w punkcie 3.1. zadecydowały o uznaniu wywiedzionej w sprawie apelacji za bezzasadną.

Sąd Okręgowy przyjął za podstawę orzekania – w myśl art. 4 § 1 kk – przepisy kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 września 2023 r. było one bowiem względniejsze dla sprawcy, ponieważ na mocy art. 1 pkt 5 ustawy z dnia 7 lipca 2022 r. (Dz.U.2022.2600) zmieniającej kodeks karny z dniem 1 października 2023 r. zmianie uległ art. 37a kk i jeżeli chodzi o sprawę niniejszą to zmiana polegająca na podwyższeniu dolnej granicy kary ograniczenia wolności w oparciu o ten przepis z 3 na 4 miesiące jest niekorzystna dla oskarżonej, w związku z czym uznać należało, że ustawa obowiązująca poprzednio była względniejsza dla sprawcy. Wprawdzie o obecnym stanie prawnym fakultatywne stało się równoczesne orzeczenie środka karnego, środka kompensacyjnego lub przepadku (w stanie prawnym do dnia 30 września 2023 r. stanowiło ono warunek obligatoryjny skorzystania z rozwiązania przewidzianego w art. 37a kk), ale w niniejszej sprawie zachodziły podstawy do orzeczenia środka kompensacyjnego (punkt II. wyroku Sądu Rejonowego) i rozstrzygnięcie to zostało zaaprobowane przez Sąd Okręgowy, stąd finalnie uznać należało, że względniejszy dla M. B. był stan prawny obowiązujący do dnia 30 września 2023 r.

Z popełnionego przez oskarżonych wspólnie i w porozumieniu czynu zabronionego wynikła szkoda majątkowa, stąd Sąd I instancji słusznie, na podstawie art. 46 § 1 kk, zasądził solidarnie od oskarżonych na rzecz (...) w Ł. kwotę 857,94 zł tytułem naprawienia szkody.

Sąd Odwoławczy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego, nie dopatrując się w zaskarżonym orzeczeniu żadnych uchybień mogących stanowić bezwzględne przyczyny odwoławcze, będących podstawą do uchylenia wyroku z urzędu.

1.8.  Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

5.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

1.9.  Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

1.1.7.  Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

5.3.1.4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

1.1.8.  Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

1.10.  Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II.

Na podstawie art. 636 § 1 kpk oraz art. 2 ust.1 pkt 2 w zw. z art. 2 ust. 2 w zw. z art. 8 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych (t.j.Dz.U.2023.123), § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym (t.j.Dz.U.2013.663) oraz § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2014 r. w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego (Dz.U.2014.861 ze zm.), sąd odwoławczy zasądził od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 zł tytułem opłaty za drugą instancję oraz obciążył ją wydatkami postępowania odwoławczego w wysokości 50 złotych (30 zł za informację z Krajowego Rejestru Karnego + 20 zł za doręczenia).

PODPIS